Short term pain, long term gain

Wanneer je naar een bedrijf kijkt als mogelijke belegging zijn er een aantal zaken om naar te kijken. Hier schreven wij al eens over op onze pagina ‘Aandelen Selecteren‘. De 3 belangrijkste criteria hiervoor zijn competitief voordeel, competent en integer management en de waarde van een aandeel. Vandaag gaan we dieper in op de strategie van het management en hoe je daar als belegger van kan profiteren.

In 1996 publiceerde Robert Fritz zijn boek ‘Corporate Tides’. Hierin bespreekt Fritz belangrijke aspecten van bedrijfsstrategie. In zijn boek stelt hij dat bedrijven in één van twee categorieën vallen: Bedrijven die vooruitgang boeken of bedrijven die oscilleren. Met oscilleren bedoelt Fritz dat bedrijven in een structureel conflict terecht komen. Een structureel conflict ontstaat wanneer een bedrijf aan elkaar concurrerende of conflicterende doelen nastreeft. Door te handelen naar beide doelen, komt het bedrijf in een soort vicieuze cirkel van elkaar herhalende acties, die het bedrijf op de lange termijn schaden. In het boek van Caluwé & Vermaak (leren veranderen, 2008) vinden we hiervan een mooi voorbeeld.

Voorbeeld

Stel een bedrijf streeft voor de toekomst naar winst én naar omzetgroei. In theorie zou de volgende situatie zich dan voor kunnen doen: Om meer winst te behalen snijdt het management in de kosten. Hoewel er meer winst wordt behaald, ziet het management vervolgens een daling in de omzet(groei). Hierdoor wordt het tweede doel, groei van de omzet, niet bereikt. Vervolgens gaat het management investeren om de omzet van het bedrijf te laten groeien en daarmee zijn omzetdoel te behalen. Echter gaan door investeringen de kosten omhoog en dus de winst omlaag. Dus snijdt het management weer in de kosten om de winst te doen stijgen. U begrijpt, inmiddels zijn we in een structureel conflict beland.

Hoewel het kan voelen alsof dergelijke conflicten makkelijk te voorkomen zijn in een bedrijfsstrategie, is dit in werkelijkheid niet het geval. Zulke structurele conflicten worden met name veelal gezien wanneer management:

  • wil voldoen aan korte termijn eisen, maar tegelijkertijd ook lange termijn doelen wil nastreven.
  • de uitkomsten wil beheersen (centralisatie) maar tegelijkertijd ook de mensen op de werkvloer in hun kracht wil zetten (decentralisatie).
  • wil ondernemen maar ook risico’s vermijden (of besluiten nemen tegenover besluiten vermijden).
  • wil groeien maar ook stabiliteit wil handhaven (centraliseren vs decentraliseren)

Wat kunnen beleggers hiervan leren?

We schreven hier 10 criteria waar goed management aan moet voldoen. Eén van die criteria is oriëntatie op de lange termijn. Wanneer management moet kiezen tussen de korte of lange termijn dient het management te kiezen voor de lange termijn. Helaas werkt dit in de echte wereld vaak andersom. Het management wil, onder druk van kortzichtige aandeelhouders, goede kwartaalcijfers laten zien en stelt daarom kostenverhogende investeringen uit. Op de korte termijn is de winst hierdoor hoger, op de lange termijn gaan interessante investeringsmogelijkheden en opbrengsten verloren. We volgen nu met een voorbeeld van dit fenomeen bij twee Nederlandse beursgenoteerde bedrijven.

Case 1 – Beter Bed Holding

We beginnen met een negatief voorbeeld over Beter Bed. Beter Bed, u raadt het al, verkoopt bedden en toebehoren aan particulieren in voornamelijk Nederland en Duitsland. Het inmiddels vervangen management was vooral bezig met de korte termijn. In Duitsland, waar meer dan de helft van de omzet vandaan komt, werd al jaren niet meer geïnvesteerd in de winkelformule. Doordat de winkelformule hopeloos verouderd raakte en niet in een online propositie werd geïnvesteerd, daalden de omzet en winst fors.

Doordat het management korte termijn winst belangrijker vond dan de lange termijn, hebben de aandeelhouders flink moeten boeten. Het toenmalige management was niet bestand tegen de druk van winsteisende korte termijn aandeelhouders. Dit (mis)management heeft ervoor gezorgd dat de huidige beurskoers is gedaald tot € 3,60. Dit terwijl in april 2015 de beurskoers nog op € 23,40 stond. Een daling van 85%.

Case 2 – Nedap

Een mooi voorbeeld van een bedrijf dat oog heeft voor het voorkomen van een structureel conflict is het Nederlandse Nedap. Met het oog op toekomstige groei van de omzet heeft het bedrijf rondom de jaren 2015 – 2016 veel geïnvesteerd in de eigen organisatie. Er is geïnvesteerd in R&D en sales & marketing en logistiek. Deze investeringen hebben in die jaren de winst van het bedrijf gedrukt. De kost gaat immers voor de baat uit. Waarschijnlijk waren sommige aandeelhouders hier toentertijd niet per se blij mee. Het management van Nedap heeft echter voet bij stuk gehouden om de kansen op de lange termijn te realiseren. Vanaf 2017 tot heden zien wij dat de omzet door de hoge investeringen fors aantrekt. Dit uit zich ook in groei van de winst. De beurskoers van Nedap was in april 2015 € 32. Momenteel is de beurskoers € 45,2. Een stijging van 41%. Een mooi voorbeeld van hoe het bedrijf een duidelijke strategie heeft gekozen en zogenaamde ‘oscillatie’ heeft voorkomen.

Conclusie

Bedrijven die bereidt zijn op korte termijn pijn te leiden, behalen op de lange termijn gemiddeld betere rendementen. Vandaar de titel short term pain = long term gain. Kijk dus goed of het management bezig is met de lange termijn in plaats van zich voornamelijk te richten op korte termijn doelstellingen. Hiermee blijft vooruitgang voor het bedrijf gewaarborgd.

 

 

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.